Saturday, May 22, 2010

ရိုေဘာ့တေယာက္ရဲ႔ငိုရွိဳက္သံ




မိုးပ်ံအေဆာက္အဦးမ်ားႏွင့္ေခတ္မီတိုးတက္ေသာျမိဳ႔ေတာ္ႀကီးတခု၏အခန္းထဲ၌

Robotတေကာင္လဲေလ်ာင္းေနသည္။မႀကာမွီ၎၏မ်က္လံုး၂လံုးပြင့္လာျပီးနာရီကို

တခ်က္လွမ္းႀကည့္တယ္။ပံုမွန္အတိုင္းAlarmျမည္ဖို႔၅မိနစ္အလိုကြက္တိ..

ဦးေဏွာက္မွယေန႔အတြက္လုပ္ေဆာင္ဖြယ္ကိစၥေတြက္ိုArrangeလုပ္ေနစဥ္ေျခ၊လက္ႏွင့္

အျခားအစိတ္အပိုင္းမ်ားကAutoလုပ္ရွားလ်က္၏။ကိုယ္၊လက္သန္႔ရွင္း...

Energy(ေခၚ)အဟာရျဖည့္ျပီးေနာက္ေျခေထာက္မ်ားကအျပင္သို႔သယ္ေဆာင္သြား၏။

      ဦးတည္ရာကလုပ္ငန္းခြင္သို႔...

လုပ္ငန္းခြင္မ၀င္မီသူေဌးဟုေခၚသည့္ဘူဇြာတေယာက္ရဲ႔Service,Quality,Target,Customer

အစရွိတဲ႔ပံုမွန္ႀကားေနက်စကားလံုးမ်ားကေလလွိဳင္းမွတဆင္႔နားစည္သို႔ျဖတ္သန္းသြားတယ္..

ျပီေနာက္လုပ္ငန္းခြင္ေရာက္ခဲ႔တယ္။လုပ္ငန္းခြင္မွာမွာလည္းေတြႀကံဳဆက္ဆံရတဲ႔Robotေတြနဲ႔

ျပံဳးသင့္ျပံဳး၊လံုးသင့္လံုး၊ဖံုးသင့္ဖံုး..က်န္ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းမ်ားကလည္းဦးေဏွာက္ရဲ႔Control

မႈေအာက္မွာအလိုအေလၽွာက္လႈပ္ရွားႀကရတယ္။ဒီလိုနဲ႔အလုပ္သိမ္းလို႔ကိုယ္ပိုင္အခန္းျပန္ေရာက္

ကုန္သြားတဲ႔Energyျပန္ျဖည့္၊သတ္မွတ္ခ်ိန္အေရာက္မွာမ်က္စိကဦးေဏွာက္သို႔Dataပို႔လိုက္တယ္

ခႏၶာကိုယ္တခုလံုးအနားေပ:ဖို႔အခ်ိန္ေရာက္ျပီ...

       ထို႔ေနာက္......

ေလေျပေလညင္းမ်ားတိုက္ခတ္ေနသည္..ပန္းေလးမ်ားဖူးပြင့္ေနႀကျပီး၎တို႔ရဲ႔သင္းပ်ံ႔တဲ႔ရနံ႔

ေတြကေလညင္းမ်ားနဲ႔အတူပ်႔ံလြင္႔ေနႀကတယ္..ေက်းငွက္ေလးေတြရဲ႔သာယာတဲ႔ေတးဆိုသံ

ေအာက္မွာကမာၻေလာကႀကီးဟာလွပေနတယ္..ထိုစဥ္မ်က္ႏွာတခုထြက္ေပၚလာတယ္..ေမေမပါလား..

ေနာက္တခုဟင္..ေဖေဖ..ေဟာ..ေတြ႔ျပန္ျပီ..မိသားစုေတြ၊ဟာ..သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ..ေဟာ

ဟိုမွာျမက္ခင္းစိမ္းေတြေတာတန္း၊ေတာင္တန္းေတြ..ဟိုးအေ၀းမွာ..ေစတီပုထိုးေတြနဲ႔..ဟိုးမွာ......

      အဲဒီေနာက္တြင္.....

ေခတ္မွီျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးတခု၏အခန္းတခုအတြင္းမွRobotတေကာင္၏မ်က္လံုးမ်ားပြင္႔လာ၏။အာရံုခံ

အသိမွတဆင္႔ဦးေဏွာက္သို႔သတင္းပို႔လိုက္သည္။ဦးေဏွာက္ကျပန္လည္ေျဖႀကားသည္။ယခုအခ်ိန္

သည္ႏိုးရမည့္အခ်ိန္မဟုတ္ေသး။ခုနေတြ႔ႀကံဳခံစားလိုက္ရေသာအရာေတြကိုျပန္၍လိုက္ဖမ္းတယ္..မရ..

ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပီထိုအခိုက္မ်က္ႏွာေပၚရွိအာရံုခံဆဲလ္မ်ားကတစံုတရာခံစားမိတယ္...ပါးေပၚမွာ

ပူေႏြးေႏြးနဲ႔တျဖည္းျဖည္းေအးသြားတယ္..လက္နဲ႔စမ္းလိုက္ေတာ႔ေရလိုလိုအရည္မ်ား..ဘာပါလိမ္႔..

မ်က္ရည္ဆိုတာမ်ားလား?မဟုတ္ေသးပါဘူး..ငါကRobotတေကာင္ပဲေလ..မ်က္ရည္ဆိုတာခံစား

တတ္တဲ႔သူ၊ႏွလံုးသားရွိတဲ႔လူသားေတြပဲက်တာ...ဘုရား..ဘုရား...ဒါဆိုငါက...ငါက..ဘာ....လဲ?

ငါ႔ကိုငါ႔ေမးခြန္းျပန္ထုတ္မိတယ္..

ငါဟာ..စက္ရုပ္ေလလား..လူေလလား..?


အီးေယာင္၀ါး ခံစားေရးဖြဲ႔သည္

Thursday, May 20, 2010

ႏွလံုးေအးတဲ့ေဆး

ေယာင္၀ါးတေယာက္ခုတေလာအလုပ္ကလည္းမ်ား၊ေနမေကာင္း

လည္းျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ႔၀nlineကိုေတာင္သိပ္မတက္ႏိုင္ဘူး..

ေနမေကာင္းတဲ႔အခ်ိန္ဆိုေတာ႔ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႔အားငယ္တာေပါ႔..

အိမ္ကိုလည္းပိုလြမ္းတယ္အဲဒီအခ်ိန္မွာဘယ္လိုကဘယ္လိုေခါင္းထဲ

ေရာက္လာလဲမသိဘူး..ေယာင္၀ါးတို႔ငယ္ငယ္တံုးကေမေမရြတ္ရြတ္ျပတဲ႔

သံေပါက္ကဗ်ာေလးကိုအမွတ္မထင္သြားသတိရတယ္ေယာင္၀ါးတို႔

ငယ္ငယ္(မွတ္မွတ္ရရေျပာရရင္သူငယ္တန္းစာစဖတ္တတ္ခါစေပါ႔)

ေယာင္၀ါးတို႔ေမာင္ႏွမေတြတခါတရံဆိုးႀကရင္..ဆိုးတယ္ဆိုတာထက္

ဂ်ီက်ရင္ေမေမကအဲဒီကဗ်ာေလးကိုရြတ္ျပတယ္..ေယာင္၀ါးတို႔ကိုလည္း

ဖတ္ခိုင္းတာေပါ႔..ကဗ်ာေလးကိုအိမ္နံရံမွာကပ္ထားတယ္ေလ...

ကေလးဆိုေတာ႔လည္းသူမ်ားစားရင္စားခ်င္၊သူမ်ား၀တ္ရင္၀တ္ခ်င္တာေပါ႔..

မရေတာ႔ဂ်ီက်တာေပါ႔ေနာ္..ဒါေပမယ္႔ေယာင္၀ါးတို႔ေမေမကနား၀င္ေအာင္

ေသခ်ာရွင္းျပျပီးကဗ်ာေလးရြတ္ျပတိုင္းေယာင္၀ါးတို႔ေမာင္ႏွမေတြဆက္မပူဆာ

ေတာ႔ဘူး၊စိတ္ထဲမွာလည္းျငိမ္းေအးသြားေလ႔ရွိတယ္အဲေလာက္အထိေယာင္၀ါးတို႔

ႏွလံုးသားထဲမွာစြဲေနတာ..အဲဒီကဗ်ာေလးကိုဘယ္သူေရးတာလဲဆိုတာေတာ႔မသိပါဘူး..

ဒါေပမယ္႔ကဗ်ာရွင္ကိုေတာ႔ေက်းဇူးအရမ္းတင္မိပါတယ္..

ကဗ်ာေလးကရိုးရိုးေလးပါ..ေခါင္းစဥ္က..ႏွလံုးေအးတဲ႔ေဆး



ေရာက္တဲ႔အရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေန

ေတြ႔တဲ႔သူနဲ႔ တည္႔ေအာင္ေပါင္း

ရွိတာေလးနဲ႔ လွေအာင္၀တ္

ရတာေလးနဲ႔ ၀ေအာင္စား

မပိုင္ဆိုင္တာက အနိစၥ

ဆင္းရဲတာက ဒုကၡ

ကိုယ္႔သေဘာအတိုင္းမျဖစ္တာက အနတၱ

ျပိဳင္လာရင္အရံွဳးေပး 

ႏွလံုးေအးတဲ့ေဆး


post by:အီးေယာင္၀ါး

Sunday, May 9, 2010

ျခားနားျခင္းေမတၱာ(သို႔)မွားယြင္းသြားေသာသီအိုရီ

အေမ....

သားစိတ္လန္းရႊင္၊၀မ္းသာေနရင္

မာတာမိခင္၊ေက်းဇူးရွင္ကို

ရင္၀ယ္မွန္းဆ၊သတိရရန္

ေမ႔ေပ်ာက္ေနမိ...

သားစိတ္မွာေမာ၊၀မ္းနည္းေတာကို

လမ္းမွားေရာက္ရွိ၊ထိုအသိ၀ယ္

အေမ႔ကိုမွန္းဆ၊တမ္းတကာေလ

သတိရေန...

အေမကေတာ႔၊ငါ႔ရဲ ႔သားငယ္

ဒီအခ်ိန္၀ယ္၊အဆင္မွေျပ

က်န္းမာေလစ၊ခ်မ္းသာပါေစ

ေတာင္းဆုေျခြလွ်က္၊ပို႔သေမတၱာ

အခ်ိန္တိုင္းမွာ...




    


ငယ္ငယ္ကေက်ာင္းစာထဲမွာ(နယူတန္ရဲ႔တတိယေလာအရ)တံု႔ျပန္မႈတိုင္းမွာ

တူညီတဲ့တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈရွိတယ္လို႔သင္ဖူးတယ္...ဒါေပမယ္႔မိဘနဲ႔သားသမီး

ႀကားကေမတၱာကေတာ႔ဘာလို႔ျခားနားသြားႀကတာလဲ...

တကယ္လို႔သာသား၊သမီးတို႔ရဲ့ေမတၱာေတြဟာမိဘေတြအေပၚတူညီစြာတုံ႔ျပန္

သက္ေရာက္ႏိုင္ႀကလွ်င္ျဖင္႔.....


အေမမ်ားေန႔(ေမ၉ရက္)မွာေယာင္၀ါးရဲ့ေမေမႏွင့္တကြကမာၻေပၚရွိအေမမ်ားအားလံုးကိုဂုဏ္ျပဳလွ်က္...

အီးေယာင္၀ါးခံစားေရးဖြဲ႔ပါသည္။

Saturday, May 8, 2010

အေမဆိုတာ




အေမမ်ားေန႔(၀၉-၀၅-၂၀၁၀)ကိုႀကိဳဆိုဂုဏ္ျပဳရင္း

post by:အီးေယာင္၀ါးခံစားတင္ဆက္သည္

ေမေမ




ေမေမရယ္..သားသတိရလိုက္တာ..ခုလိုေနမေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ဆိုပိုပီးသတိရတယ္..

သားနဖူးကိုစမ္းလိုက္တဲ့ေမေမရဲ့လက္ကတဆင့္အားေတြအလိုလိုေရာက္လာတယ္..

ေမေမ႔ရ့ဲႏုတ္ဖ်ားကထြက္တဲ့..သက္သာလားသားဆိုတဲ့စကားတခြန္းနဲ႔ပဲ..ေ၀ဒနာေတြ

ယူပစ္လိုက္သလိုပါပဲ..ခုေတာ႔သားကေ၀းတေျမျခားေနေတာ႔ဆရာ၀န္ေပးတဲ႔ေဆးခါးႀကီး

ကိုပဲမွိတ္ႀကိတ္မ်ိဳခ်ေနရတယ္..ဒီကတစိမ္းေတြရ့ဲအလယ္မွာစက္ရုပ္ဆန္ဆန္ႏွလံုးသားေတြနဲ႔

ဆက္ဆံေနရတဲ႔သား..ေမေမ႔ရဲ့ေအးျမတဲ့ေမတၱာကိုေတာင္းတေနမိတာမလြန္ပါဘူးေနာ္..

အေ၀းကိုေရာက္ေနမွေမေမ႔ရဲ့ေမတၱာေတြကိုပိုတန္ဖိုးထားနားလည္လာတယ္အခုဆိုရင္

ခ်စ္သူတေယာက္ရဲ့အလွကိုဖြဲ႕ဆိုဖို႔ထက္မိခင္တေယာက္ရဲ႔ေမတၱာကိုဖြဲ႔ဆိုဖို႔သားပိုပီး

အားထုတ္တတ္ခဲ႔ပါျပီ..ဘယ္အခ်ိန္၊ဘယ္ေနရာ၊ဘယ္အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္

မိဘေမတၱာဆိုတာဘယ္ေတာ႔မွေပ်ာက္ကြယ္မသြားႏိုင္ဘူးဆိုတာသားယံုႀကည္ပါတယ္..

မိဘေမတၱာဟာစုန္ေရပဲရွိတယ္ဆိုေပမယ့္သားအေနနဲ႔ဆန္တက္ႏုိင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါမယ္..

ခုခ်ိန္မွာသားအတြက္ေႀကြးသစ္ခ်ဖို႔အေရးကေ၀၀ါးေနဆဲပါပဲ..ဒါေပမယ္႔ေႀကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္

ေတာ႔ေပးပါေမေမ..ေမေမ႔ေမတၱာေတြကိုေႀကေအာင္မဆပ္ႏိုင္တာေသခ်ာေပမယ့္

အတိုးေတြထပ္မတက္ေအာင္သားႀကိဳးစားပါ႔မယ္ေနာ္




ေမေမ...သားခ်စ္တဲ႔ေမေမ....စီးဆင္းခဲ့အႀကြင္းမဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြ

ဒီကမာၻေျမကိုသာယာပါေစ..ေအး..ေအးး

ေမေမ...ေနေကာင္းလား...ေမေမ

ေမေမ..ႏွလံုးသားရဲ့ကဗ်ာ..အစြန္းအထင္းမဲ့ေပးဆပ္တဲ့ေမတၱာ

ေမေမဆိုသံခ်ိဳအိုေအး..ေအး..ေအးး

ျပန္လည္ကာရင္မွာခံစား..တသိမ့္သိမ့္ရႈိက္မ်က္ရည္မ်ား၀ဲဲဲဲရင္းး

ငိုခ်င္တယ္ေမေမ..အရမ္း၀မ္းနည္းေန..

ေမေမအေ၀းကေမေမ...

ေမေမေနေကာင္းလား...ေမေမ


 ေမလ၏ဒုတိယတနဂၤေႏြ(၂၀၁၀အတြက္ေမလ၉ရက္)ေန႔မွာက်ေရာက္မယ့္

အေမမ်ားေန႔မွာကြ်န္ေတာ္ရဲ့ေမေမႏွင့္တကြကမာၻေပၚရွိအေမမ်ားအားလံုး

ခ်မ္းေျမ့ေပ်ာ္ရႊင္ႀကပါေစ




post by:အီးေယာင္၀ါး

Wednesday, May 5, 2010

 ေယာင္၀ါး၏အလြမ္းမ်ား


ေယာင္၀ါးလည္းဒီျပန္ေရာက္ျပီးထဲကမနားရဘူး..

အခု၀င္ေနရတဲ႔projectကJurongIslandမွာဆိုေတာ့မနက္အေစာႀကီး

ထရျပီးျပန္ေရာက္ေတာ့မိုးခ်ဳပ္မွျပန္ေရာက္တယ္onlineလည္းမေရာက္ျဖစ္ဘူး..

ခုေတာင္ေနမေကာင္းလို႔ MC ယူျပီးနားရတာ..

ေနမေကာင္းျဖစ္ေတာ႔..အိမ္ကိုပိုျပီးသတိရလိုက္တာ...

ဒီႀကားထဲျမန္မာျပည္ျပန္ထားတာေလာေလာလတ္လတ္ပဲရွိေသးေတာ႔

Home-sick feelingကိုလည္းခံစားေနရေသးတယ္..

ေပ်ာ္ရာမွာမေနရ၊ေတာ္ရာမွာေနရဆိုတဲ႔စကားရွိေပမယ္႔...

မွန္ရာကို၀န္ခံရေသာ္...ေယာင္၀ါးအဖို႔..


ဒီမွာ-ေနထိုင္ရတဲ႔တိုက္ခန္းအိမ္ရာ..အဆင့္ျမင့္ပါလည္း


ဟိုက-လံုျခံဳေႏြးေထြးအေမ႔အိမ္ေလးပဲလြမ္းတယ္


ဒီမွာ-အိပ္ရာ၀င္ေသာ္ႏွိပ္စက္ေလသည့္ျခင္မရွိေသာ္လည္း


ဟိုမွာပဲ-ေဂၚဇီလာသံုးျခင္ေတြမုန္းေအာင္အိပ္လိုက္ခ်င္တယ္


ဒီက-Food Court ယင္ေကာင္မနားျဖစ္ေသာ္ညားလည္း


ဟိုက-ယင္မ်ားျမဴးေပ်ာ္ပါးသည္႔လမ္းေဘးဆိုင္ေလးေတြပဲလြမ္းတယ္


ဒီမွာ-Pizzaရလြယ္စားႏုိင္ေသာ္လည္း


ဟိုက-အေႀကာ္၊ဘိန္းမုန္႔၊မုန္႔ဖက္ထုပ္ကိုလြမ္းတယ္

ဒီက-အပူဒဏ္္Airconခံ၍သက္သက္သာသာတြန္းလွန္ႏိုင္လည္း

ဟိုက-လူလုပ္ယပ္ေတာင္စုတ္ျဖင္႔အပူေအးေအာင္စြမ္းေဆာင္ခ်င္တယ္


ဒီမွာ-မီးေရာင္ထိန္ညီးမပ်က္တည္းဟုဂုဏ္ယူႏိုင္ျငား


ဟိုက-ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းရပ္ကြက္ေလးပဲလြမ္းတယ္


ဒီက-ေခတ္ရဲ ႔ေရွ ႔ေျပးေကာင္မေလးေတြလန္းႀကေလလည္း



ဟိုက-သနပ္ခါးညက္ပါးမွာကြက္တဲ႔မဒီေလးေတြလြမ္းပါတယ္